Grupa dobrana do dziecka. Trening blisko domu.

Wygodny strój sportowy bez zamków, wodę i klapki. Judoga nie jest potrzebna na pierwsze zajęcia.

Przy pojedynczej nieobecności stosuj zasady przekazane dla grupy. W przypadku dłuższej przerwy skontaktuj się z klubem.

To naturalne. Trener pomaga wejść w zajęcia stopniowo, bez porównywania i bez nacisku na natychmiastowy udział we wszystkich ćwiczeniach.

Nie. Starty dobieramy do gotowości, doświadczenia i celów dziecka.

Zajęcia są prowadzone stopniowo. Dzieci uczą się bezpiecznego upadania, współpracy z partnerem i przestrzegania zasad. Informacje zdrowotne należy zawsze przekazać trenerowi.

Jasne, doskonale rozumiemy, że pierwsza wizyta to duże przeżycie dla Was obojga. Chętnie byśmy Was ugościli, ale przepisy bezpieczeństwa szkół i przedszkoli mocno nas ograniczają. Musimy trzymać się tych regulaminów, dlatego prosimy o pozostawienie malucha pod naszą opieką.

Nie. Najpierw warto sprawdzić, jak dziecko czuje się na zajęciach. Trener później podpowie właściwy rozmiar i model.

Dokumenty są publikowane przy stronie konkretnego wydarzenia i w harmonogramie Strefy Rodzica.

Aktualne lokalizacje i informacje o grupach znajdziesz na stronie Treningi. Szczegółowy plan konkretnej grupy potwierdza klub.

W Strefie Rodzica, w sekcji Płatności. Obie wartości można skopiować jednym przyciskiem.

Na stronie wydarzenia sprawdź termin, miejsce, status, dokumenty, zbiórkę, listę rzeczy i kontakt organizacyjny.

Wpisz imię i nazwisko dziecka oraz miesiąc składki albo nazwę wydarzenia i numer raty.

Wpisz KRS 0000270261 i cel szczegółowy JUDOLANDIA 12201. Pełna instrukcja znajduje się w Strefie Rodzica.

Zadzwoń pod numer 794 155 004, napisz na uksjudolion@gmail.com albo przez Messenger UKS JUDO LION.

Podaj wiek dziecka, dotychczasowe doświadczenie i dogodną lokalizację. Klub pomoże dobrać odpowiednią grupę.

Dziecko podchodzi do egzaminu wtedy, gdy trener uzna, że jest gotowe. Zakres i termin są przekazywane wcześniej.

Na stronie wydarzenia może być jeden formularz główny albo kilka formularzy dla różnych grup wiekowych.

Tak.

Jeżeli dziecko bierze udział we współzawodnictwie sportowym organizowanym przez Polski Związek Judo, powinno posiadać ważne orzeczenie lekarskie o zdolności do bezpiecznego uczestnictwa we współzawodnictwie sportowym.

Przede wszystkim bez niepotrzebnej presji. Pierwsze zawody są okazją do zdobycia doświadczenia, sprawdzenia swoich umiejętności i oswojenia się z emocjami związanymi ze startem.

Nie oczekujmy od dziecka medalu. Sukcesem jest już odwaga, żeby wyjść na tatami i podjąć walkę.

Więcej: Pierwszy turniej judo – poradnik dla rodzica

Podstawowy zestaw to:

• judoga i pas,
• klapki (obowiązkowe poza tatami – ze względów higienicznych),
• dres lub bluza,
• ubrania na zmianę,
• woda,
• lekkie jedzenie i przekąski,
• dokumenty wymagane przez organizatora.

Dziewczynkom warto dodatkowo spakować białą koszulkę pod judogi oraz zapasowe miękkie gumki do włosów.

Więcej: pełna checklista przed zawodami

Nie zawsze.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, dzieciom i młodzieży do ukończenia 19. roku życia orzeczenie może wydać również lekarz podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) / lekarz rodzinny, jeżeli na podstawie bilansu zdrowia i dokumentacji medycznej uzna, że nie ma potrzeby kierowania dziecka do specjalisty.

Nie oznacza to, że zrobi to zawsze – decyzję podejmuje lekarz po ocenie stanu zdrowia dziecka. Jeżeli stwierdzi potrzebę dodatkowej diagnostyki lub konsultacji, skieruje dziecko do lekarza medycyny sportowej lub lekarza posiadającego odpowiednie uprawnienia.

Przed startem w zawodach PZ Judo zawodnik powinien spełnić wymagania określone w regulaminie zawodów, m.in.:

• posiadać aktywną licencję zawodniczą,
• mieć ważne badania sportowo-lekarskie (zob. sekcję Badania sportowo-lekarskie),
• spełniać wymagania dotyczące kategorii wiekowej i stopnia szkoleniowego,
• posiadać dokument tożsamości wymagany podczas oficjalnego ważenia (jeżeli przewiduje to regulamin zawodów).

Tak. Paznokcie u rąk i nóg powinny być krótko obcięte, aby podczas walki nie stanowiły zagrożenia dla przeciwnika.

Najlepiej sprawdzić je dzień przed zawodami.

Nie istnieje jedna obowiązująca lista badań dla każdego młodego judoki.

Zakres badań ustala lekarz. W razie potrzeby może zlecić dodatkowe badania diagnostyczne lub konsultacje specjalistyczne.

Nie ma potrzeby wykonywania na własną rękę „pakietów badań sportowych” przed pierwszą wizytą.

Tak. Zawodniczki zakładają pod judogi białą koszulkę spełniającą wymagania regulaminu zawodów.

Przed turniejem warto sprawdzić komunikat organizacyjny, szczególnie jeżeli są to pierwsze zawody dziecka.

Więcej: przygotowanie dziewczynki do zawodów

Orzeczenie jest ważne przez okres wskazany przez lekarza, jednak nie dłużej niż 12 miesięcy od dnia jego wydania.

Lekarz może wyznaczyć krótszy okres ważności, jeśli wymaga tego stan zdrowia zawodnika.

Włosy powinny być związane tak, aby nie przeszkadzały podczas walki.

Najlepiej użyć miękkich gumek bez metalowych elementów. Nie stosujemy twardych spinek, wsuwek ani ozdób mogących spowodować uraz.

W torbie warto mieć kilka zapasowych gumek.

Za aktualność badań odpowiada:

• zawodnik pełnoletni,
• rodzic lub opiekun prawny zawodnika niepełnoletniego.

Klub ma obowiązek sprawdzić, czy zawodnik posiada aktualne orzeczenie, jednak warto samodzielnie kontrolować termin jego ważności.

Nie.

Brak ważnego orzeczenia może uniemożliwić udział w zawodach organizowanych zgodnie z przepisami PZ Judo. Dlatego warto sprawdzić termin ważności badań odpowiednio wcześniej, a nie dzień przed turniejem.

Jeżeli orzeczenie jest nadal ważne, nie trzeba wykonywać nowych badań przed każdym startem – wystarczy pilnować daty wskazanej przez lekarza.

Liczba startów nie ma znaczenia: nawet przy kilku zawodach w roku dziecko powinno mieć aktualne badania, jeśli bierze udział we współzawodnictwie wymagającym orzeczenia.

Na tatami nie wchodzimy w biżuterii ani innych twardych elementach mogących spowodować uraz.

Kolczyki, łańcuszki, pierścionki, bransoletki i zegarki należy zdjąć przed walką.

Jeżeli dziecko ma świeżo przekłute uszy i kolczyków nie można wyjąć, należy odpowiednio wcześniej skonsultować to z trenerem i sprawdzić regulamin zawodów. Nie należy zakładać, że zaklejenie kolczyków plastrem wystarczy.

Najlepiej lekkie i dobrze znane mu produkty: owoce, kanapki czy niewielkie przekąski.

Warto również zadbać o wodę.

Turniej nie jest dobrym momentem na eksperymentowanie z nowymi suplementami, napojami energetycznymi czy produktami, których dziecko wcześniej nie jadło.

Najlepiej pozostawić wskazówki techniczne trenerowi.

Dziecku trudno jednocześnie wykonywać polecenia trenera i słuchać kilku innych instrukcji dobiegających z trybun.

Rodzic może za to głośno kibicować: „Brawo!”, „Walcz!”, „Do końca!”, „Dajesz!”

Zasada jest prosta: Rodzic wspiera. Trener prowadzi zawodnika.

Nie trzeba wygłaszać mowy motywacyjnej.

Wystarczy: „Baw się dobrze. Walcz najlepiej jak potrafisz. Słuchaj trenera. Jestem tutaj.”

Unikajmy komunikatów: „Musisz wygrać.” „Tego przeciwnika spokojnie pokonasz.” „Tylko nie przegraj pierwszej walki.”

Dla dziecka zawody już są źródłem dużych emocji. Nie dokładajmy kolejnej presji.

Nie zaczynajmy od analizy błędów.

Dziecko może być złe, rozczarowane, płakać albo przez chwilę nie chcieć rozmawiać.

Czasami najlepsze będzie: „Jestem z ciebie dumny/dumna.” „Widziałem, jak walczyłeś/walczyłaś.” „Jestem tutaj.”

Albo po prostu przytulenie i chwila ciszy.

Na analizę walki przyjdzie czas później.

Więcej: Jak wspierać dziecko po wygranej i przegranej

Najpierw warto zapytać swojego lekarza POZ, czy w danym przypadku może wydać odpowiednie orzeczenie.

Jeżeli potrzebna będzie konsultacja medycyny sportowej, można skorzystać z poradni medycyny sportowej działających w Gdańsku lub Gdyni.

Aktualne placówki realizujące świadczenia w ramach NFZ można sprawdzić w Informatorze o Terminach Leczenia NFZ.

Nie.

Dziecku zależało na walce, więc przegrana może wywołać silne emocje. Nie mówmy: „Nie płacz” albo „Nic się nie stało”.

Pozwólmy emocjom opaść.

Umiejętność przegrywania, podnoszenia się i ponownego podejmowania próby jest jedną z najważniejszych rzeczy, których sport może nauczyć dziecko.

Tak, ale niekoniecznie natychmiast po zejściu z tatami.

Najpierw pozwólmy dziecku ochłonąć. Później można zapytać: „Z czego jesteś dzisiaj najbardziej zadowolony?” „Która walka była dla ciebie najtrudniejsza?” „Czego się dzisiaj nauczyłaś?”

Analizę techniczną najlepiej pozostawić trenerowi.

Polecamy korzystać wyłącznie z oficjalnych źródeł:

• Regulamin Sportowy Polskiego Związku Judo
• Komunikaty organizatora konkretnych zawodów
• Ministerstwo Zdrowia – przepisy dotyczące orzekania o zdolności do uprawiania sportu

Ippon oznacza zwycięstwo przed czasem i kończy walkę.

Może zostać przyznany m.in. za odpowiednio wykonany rzut lub skuteczną akcję w parterze spełniającą wymagania przepisów.

Więcej: Jak wygląda walka judo – podstawowe zasady dla rodziców

Waza-ari to punktowana akcja, która nie spełnia wszystkich kryteriów wymaganych do przyznania ipponu.

Szczegółowe zasady punktacji zależą od aktualnie obowiązujących przepisów oraz regulaminu danych zawodów.

Osaekomi oznacza skuteczne trzymanie przeciwnika w parterze.

Po ogłoszeniu osaekomi przez sędziego liczony jest czas trzymania. Odpowiednio długie utrzymanie przeciwnika może zdecydować o wyniku walki.

Shido jest karą przyznawaną zawodnikowi za określone zachowanie lub naruszenie zasad walki.

Dla rodzica ważna jest jeszcze jedna zasada: nie komentujemy pracy sędziego przy dziecku.

Szacunek do sędziego i przeciwnika jest częścią judo – również wtedy, kiedy nie zgadzamy się z decyzją.

Golden Score to dogrywka stosowana w sytuacjach określonych przepisami, gdy walka nie została rozstrzygnięta w podstawowym czasie.

W zawodach dzieci zasady mogą być dostosowane do kategorii wiekowej i regulaminu konkretnego turnieju.

Nie zawsze.

Zawody dziecięce mogą mieć regulaminy dostosowane do wieku i poziomu zawodników. Mogą różnić się m.in. czasem walki, dozwolonymi technikami, sposobem rozgrywania kategorii czy zasadami dogrywki.

Dlatego przed każdym turniejem warto przeczytać komunikat organizatora, a w razie wątpliwości zapytać trenera.

Nie.

Oczywiście cieszymy się ze zwycięstw i medali. Jednak w zawodach dziecięcych równie ważne są doświadczenie, odwaga, samodzielność, umiejętność radzenia sobie ze stresem oraz uczenie się zarówno wygrywania, jak i przegrywania.

Nie pozwólmy, aby kolor medalu decydował o atmosferze w samochodzie podczas powrotu do domu.

Wygrywamy razem. Przegrywamy razem. Wracamy jako ta sama drużyna.